.◦●.چشمان بارانی.●◦.

از من نپرس چه آمد بر سر عشق !



 

ای شما!

ای تمام عاشقان هر کجا!

از شما سوال می‌کنم:

نام یک نفر

در شمار نام‌هایتان اضافه می‌کنید؟

یک‌نفر که تا کنون

ردپای خویش را

لحن مبهم صدای خویش را

شاعر سروده‌های خویش را نمی‌شناخت

گرچه بارها و بارها

نام این هزارنام را

از زبان این و آن شنیده بود


یک نفر که تا همین دو روز پیش

منکر نیاز گنگ سنگ بود

گریه‌ی گیاه را نمی‌سرود

آه را نمی‌سرود

شعر شانه‌های بی‌پناه را

حرمت نگاه بی‌گناه

و سکوت یک سلام

در میان راه را نمی‌سرود

نیمه‌های شب

نبض ماه را نمی‌گرفت

روزهای چارشنبه ساعت چهار

بارها شماره‌های اشتباه را نمی‌گرفت

ای شما!

ای تمام نام‌های هرکجا!

زیر سایبان دستهای خویش

جای کوچکی به این غریب بی‌پناه می‌دهید؟

این دل نجیب را

این لجوج دیرباور عجیب را

در میان خویش

                        راه می‌دهید؟

زنده یاد قیصر امین‌پور

 

۱۳۸٧/۸/٢۱ | ٥:٥٦ ‎ب.ظ | AZAR | نظرات () |


 

 

     عاشقم ، سوخته ام ، وا بگذارید مرا                   لحظه ای با دل شیدا بگذارید مرا

     من در انتاه ام از پا دگر ای همسفران                      ببرید از من و تنها بگذارید مرا

     سرنوشت من و دل بی سر سامانی بود                   بقضا و قدر اینجا بگذارید مرا

     عاقلان راه سلامت بشما ارزانی                         منکه مجنونم ورسوا بگذارید مرا

     خسته و کوفته از شور و شر زندگیم                    یکدم آسوده ز غوغا بگذارید  مرا

     تلخکامم که بغمخواری من بنشینید                     شاد از آنم که بغمها بگذارید مرا

     دل دیوانه عاشق نشود پند پذیر                           بهتر آنست بخود وا بگذارید مرا 

شعر از  علی اطهری کرمانی

۱۳۸٧/۸/۸ | ٤:٥٤ ‎ب.ظ | AZAR | نظرات () |


 

دلا در عشق تو صد دفترستم 

که صد دفتر ز کونین ازبرستم

منم آن بلبل گل ناشکفته 

که آذر در ته خاکسترستم

دلم سوجه ز غصه وربریجه      

جفای دوست را خواهان ترستم

مو آن عودم میان آتشستان 

که این نه آسمانها مجمرستم

شد از نیل غم و ماتم دلم خون   

بچهره خوشتر از نیلوفرستم

درین آلاله در کویش چو گلخن    

بداغ دل چو سوزان اخگرستم

نه زورستم که با دشمن ستیزم       

نه بهر دوستان سیم و زرستم

ز دوران گرچه پر بی جام عیشم      

ولی بی دوست خونین ساغرستم

چرم دایم درین مرز و درین کشت          

که مرغ خوگر باغ و برستم

منم طاهر که از عشق نکویان                 

دلی لبریز خون اندر برستم

 

۱۳۸٧/۸/۱ | ٦:٥٢ ‎ب.ظ | AZAR | نظرات () |

Design By : nightSelect.com

MeLoDiC