.◦●.چشمان بارانی.●◦.

از من نپرس چه آمد بر سر عشق !


  بدون شرح !!!

                       شب یلدا

 و تولد اینجانب  خجالت نیشخند

                         تولد

۱۳۸٧/٩/۳٠ | ٩:۳٢ ‎ق.ظ | AZAR | نظرات () |


                              

 

        آه! ای ابر بهاری مویه کن  ...  ...  روح تبدار مرا پاشویه کن

این گران باری که بر دل می‌برم  ...   ...  هم تو میدانی چه مشکل می‌برم

هستی‌ام در پای آن سرمست رفت ...   ...  آه! ای یاران دلم از دست رفت

انتهای هر چه رسوایی منم  ...   ...  عاشق شبهای تنهایی منم

بارها با لاله صحبت کرده‌ام  ...   ...  بار‌ها با ماه خلوت کرده‌ام

فکر من از آسمان ، آبی تر است  ...   ...  روح من با عشق عنابی تر است

من سر هر کوچه یا هو می‌زدم  ...   ...  پیش پای عشق زانو می‌زدم

آه ! آه ! ای شاعران نسترن  ...   ...  گل به گل داغ است کتف شعر من

با جدایی خو گرفتن مشکل است  ...   ..  .از شقایق رو گرفتن مشکل است

او شبی آمد... مرا ویرانه کرد ...   ...  او مرا یک باغ بی‌پروانه کرد

شوخ چشمست و دلم در بند اوست ...   ...  هر چه هست از چشم پر نیرنگ اوست

دل مرید کیش اشراقیش شد  ...   ...  دل اسیر ایها الساقیش شد

او که خویشاوند نزدیک گل است  ...   ...  شرح احساسات سبز بلبل است

او که با آیینه ها مانوس بود   ...   ...  چشم او یک کاسه اقیانوس بود

در نگاهش آسمانی راز داشت  ...   ...  کهکشان در کهکشان اعجاز داشت

آمد از نُه توی جنگلهای راز   ...    ...   آمد از آنسوی پرچین نیاز

آمد از دردش پُرم کرد و گذشت   ...  ...   در وفا سیلی خورم کرد و گذشت

مثل شمع بزمی آبم کرد و رفت   ...  ...  عشوه‌ای کرد و خرابم کرد و رفت

این هم از یک عمر مستی کردنم   ...  ...  سالها شبنم پرستی کردنم

  آی دل ... زهر جدایی را بخور   ...  ...  چوب عمری بی‌وفایی را بخور

آی دل ... دیدی که ماتت کرد و رفت  ...   ...  خنده‌ای بر خاطراتت کرد و رفت

من که گفتم این بهار افسرده نیست  ...   ...  من که گفتم این پرستو مرده نیست

وه ... عجب کاری به دستم داد دل   ...  ...   هم شکست و هم شکستم داد دل

 

۱۳۸٧/٩/۱٤ | ۳:٥٠ ‎ب.ظ | AZAR | نظرات () |


                 

اگر تو بازنگردی

    قناریان قفس قناریان غمگین را

                        که آب خواهد داد

                            که دانه خواهد داد ؟

اگر تو باز نگردی

بهار رفته در این دشت برنمی گردد

    به روی شاخه گل غنچه ای نمی خندد

        و آن درخت خزان دیده تور سبزش را به سر نمی بندد

 

اگر تو بازنگردی

    کبوتران محبت را

        شهاب ثاقب دستان مرگ خواهد زد

    شکوفه های درختان باغ حیران را

                                تگرگ خواهد زد

 

اگر تو بازنگردی

    به طفل ساده خواهر که نام خوب تو را

            ز نام مادر خود بیشتر صدا زده است

                چگونه با چه زبانی به او توانم گفت

                                                که برنمی گردی

 

و او که روی تو هرگز ندیده در عمرش

    دگر برای همیشه تو رانخواهد دید

        و نام خوب تو در زهن کودک معصوم

                                تصوری ست همیشه

                                    همیشه بی تصویر

                                          همیشه بی تعبیر

 

اگر تو بازنگردی

    نهالهای جوان اسیر گلدان را

        کدام دست نوازشگر آب خواهد داد

 

چه کس به جای تو آن پرده های توری را

    به پشت پنجره ها پیچ و تاب خواهد داد

 

اگر تو بازنگردی

    امید آمدنت را به گور خواهم برد

 

و کس نمی داند

    که در فراق تو دیگر

         چگونه خواهم زیست

                    چگونه خواهم مرد

 

                                                     حمید مصدق

 

۱۳۸٧/٩/٤ | ۳:۱٩ ‎ب.ظ | AZAR | نظرات () |

Design By : nightSelect.com

MeLoDiC