.◦●.چشمان بارانی.●◦.

از من نپرس چه آمد بر سر عشق !


از تنگنای مبحس تاریکی                             از منجلاب تیره این دنیا
بانگ پر از نیاز مرا بشنو                            آه ای خدای قادر بی همتا
یکدم ز گرد پیکر من بشکاف               بشکاف این حجاب سیاهی را
شاید درون سینه من بینی                        این مایه گناه و تباهی را
دل نیست این دلی که به من دادی        در خون ت÷یده آه رهایش کن
یا خالی از هوی و هوس دارش                 یا پای بند مهر و وفایش کن
تنها تو آگهی و تو میدانی                        اسرار آن خطای نخستین را
تنها تو قادری که ببخشائی                   بر روح من صفای نخستین را
آه ای خدا چگونه ترا گویم کز                  جسم خویش خسته و بیزارم
هر شب بر آستان جلال تو                          گوئی امید جسم دگر دارد
از دیدگاه روشن من بستان                      شوق بسوی غیر دویدن را
لطفی کن ای خدا و بیاموزش                     از برق چشم غیر رمیدن را
عشقی به من بده که مرا سازد               همچون فرشتگان بهشت تو
یاری به من بده که در او ببینم              یک گوشه از صفای سرشت تو
یک شب ز لوح خاطر من بزدای              تصویر عشق و نقش فریبش را
خواهم به انتقام جفا کاری در                         عشق تازه فتح رقیبش را
آه ای خدا که دست توانایت                         بنیان نهاده عالم هستی را
بنمای روح و از دل من بستان                   شوق گناه و نفس ÷رستی را
راضی مشو که بنده ناچیزی                        عاصی شود بغیر تو روی آورد
راضی مشو که سیل سر شکش                      را در پای جام باده فرو بارد
از تنگنای مبحس تاریکی                                     از منجلاب تیره این دنیا
بانگ ÷ر از نیاز مرا بشنو                                 آه ای خدای قادر بی همتا
 

۱۳۸٦/٢/٢ | ۱:۱٦ ‎ق.ظ | AZAR | نظرات () |

Design By : nightSelect.com

MeLoDiC