.◦●.چشمان بارانی.●◦.

از من نپرس چه آمد بر سر عشق !


                        سفر اشک

_____________________________________________

اشک طرف دیده را گردید و رفت            اوفتاده آهسته و غلطید و رفت

بر سپهر تیره ای هستی د می                 چون ستاره روشنی بخشید و رفت

گر چه دریای وجودش جای بود          عاقبت یک قطره خون نوشید و رفت

گشت اندر چشمه خون ناپدید                 قیمت هر قطره را سنجید و رفت

من چو از جور فلک بگریستم                 بر من و بر گریه ام خندید و رفت

رنجشی ما را نبود اندر میان                     کس نمی داند چرا  رنجید و رفت

تا دل از اندوه گرد آلود گشت                    دامن پاکیزه را برچید و رفت

موج و سیل و فتنه و آشوب خاست          بحر , طوفانی شد و ترسید و رفت

همچو شبنم در گلستان وجود                   بر گل رخساره ای تابید و رفت

مدتی در خانه ای دل کرد جای                     مخزن اسرار جان را دید و رفت

رمز های زندگانی را نوشت                        دفتر طومار خود پیچید و رفت

شد چو از پیچ و خم ره باخبر                         مقصد تحقیق را پرسید و رفت 

جلوه رونق گرفت از قلب و چشم               میوه ای از هر درختی چید و رفت

عقل دور اندیش با دل هر چه گفت           گوش داد و جمله را بشنید و رفت

تلخی و شیرینی   هستی چشید                    از حوادث با خبر گردید و  رفت

قاصدک معشوق بود از کوی عشق                چهره عشاق را بوسید و رفت

او فتاد اندر ترازوی قضا                           کاش میگفت چند ارزید و رفت

______________________________________________

۱۳۸٦/۳/۸ | ۱۱:٤٠ ‎ب.ظ | AZAR | نظرات () |

Design By : nightSelect.com

MeLoDiC