.◦●.چشمان بارانی.●◦.

از من نپرس چه آمد بر سر عشق !


یا من ِ خسته غریبم روی این خاکِ غریبه

یا که این خاک غریبی میکنه با من ِ خسته

آبی آسمونا سیاه ِ چون بخت ِ سیاهم

روزای ِ روشن ِ زندگی داده جاشو به تاریکی ِ شبهای ِ سیاهُ رخت بسته

برگای ِ سبز گلستان ِ جوونیم

همگی زرد شدند و ریختنُ رسید خزون ِ من ِ پیر دل شکسته

چقدرسخته بمونی تک و تنها

رفقا به فکر خویش و تو میون ِ راه تنها بمونی ملول و خسته

همه جاده ها رسیده آخر خط

یا که جاده ها تموم شده و یا بختِ من ِ بخت سیاه , سیاه گشته
پیمان بهتاش
۱۳۸٦/٧/٢٧ | ٦:۱٤ ‎ق.ظ | AZAR | نظرات () |

Design By : nightSelect.com

MeLoDiC