.◦●.چشمان بارانی.●◦.

از من نپرس چه آمد بر سر عشق !


 

 

     عاشقم ، سوخته ام ، وا بگذارید مرا                   لحظه ای با دل شیدا بگذارید مرا

     من در انتاه ام از پا دگر ای همسفران                      ببرید از من و تنها بگذارید مرا

     سرنوشت من و دل بی سر سامانی بود                   بقضا و قدر اینجا بگذارید مرا

     عاقلان راه سلامت بشما ارزانی                         منکه مجنونم ورسوا بگذارید مرا

     خسته و کوفته از شور و شر زندگیم                    یکدم آسوده ز غوغا بگذارید  مرا

     تلخکامم که بغمخواری من بنشینید                     شاد از آنم که بغمها بگذارید مرا

     دل دیوانه عاشق نشود پند پذیر                           بهتر آنست بخود وا بگذارید مرا 

شعر از  علی اطهری کرمانی

۱۳۸٧/۸/۸ | ٤:٥٤ ‎ب.ظ | AZAR | نظرات () |

Design By : nightSelect.com

MeLoDiC