.◦●.چشمان بارانی.●◦.

از من نپرس چه آمد بر سر عشق جواب من جز شرمندگی نیست


                  با شررهای حسادت خانه را آتش زدی

                  وای بر تو ازچه این کاشانه را آتش زدی

 

                  سنگدل آخر نترسیدی که نفرینت کنم ؟

                  بال های خوشگل پروانه را آتش زدی

 

                  گرچه آتش خشک و تر با هم بسوزاند ولی

                  حیف باشد ، آب ودانه ، لانه را آتش زدی

 

                  همچو زاهد درحماقت از پی آزار من

                  ساغر می ، خم ، سبو ، میخانه را آتش زدی

 

                  من ندانستم به عالم رسم وآیین تو چیست

                  مسجد و دیر و حرم بتخانه را آتش زدی

 

                  گرچه (فانی) سالها از آتش هجران بسوخت

                  دم نزد تا خرمن جانانه را آتش زدی

 

                  ابوالقاسم حیدری

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٢/٢٧ساعت ۱:٤۳ ‎ب.ظ توسط AZAR نظرات () |

Design By : nightSelect.com