خانه ی همت ما

به برگهاي ريخته ي درختمان انديشه اي نيست
به خورشيد باروري آينده؛ دل بست ايم
و خفاشان ساده دلي؛بسي سالها مدفون دشت سبزدلند؛
تاكه سروي باشيم؛خاضع هميشه ي دل
نور حيات بخش انديشه ؛ همواره در رويش مان آب پاشيد
وآب خضر دل ما؛
هميشه همدم دريا گشت؛ سفينه ي باورمان
ريشه در سرو بلند نظري
به كهكشاني مي راند
كه انوار همت ايمان مان آنجا ست
قاسم حسن نژاد ملومه

/ 0 نظر / 5 بازدید