دستان ابر ...



      بی هیچ لالایی ای به خواب رفتم
      چقدر امشب هوای باغ دلم سنگین است
      کاش میشد اگر دستان ابر
      روبروی خورشید فردا را می گرفت
      تا شاید من از این خواب هیچگاه بر نخیزم ...

شعر از تیکه سنگ

/ 0 نظر / 5 بازدید