سفره دل

وازهمان شبی که تورفتی/سفره ام پهن است/چندبشقاب رنج،تکه نانی ازسبوس درد،ليوانی که سرشارترازذهن من است/ونگاهی سرد/وکسی نيست،بنشيندسرسفره دل/شايداين قسمت من بود،شايد/پس بيا،لقمه ای توخودت ميهمان باش.!
دانیال رحمانیان
/ 0 نظر / 5 بازدید