ی غزل و قافيه

بی غزل و قافيه ای

می سرايی مرا

من در بند يک واژه مانده ام و

تو با عشق می سنجی مرا

با تو چه شده است؟

که ديگر چشم از من می گيری

اما مرا شاعر تنت می نامی

بدان!

حتی سکوت هم از لبان تو

شنيدنی ست

م.نهانی

/ 0 نظر / 5 بازدید