رستن را خواهم سرود

خستگی ام را به باد میسپارم
وقتیکه سرشارم از یاد تو
و یاد تو را
در هستی ام قاب میگیرم
وقتیکه بی تابم از عشق تو،
مچاله ی این عشق را
به کجا می افکنی!
چون خوابی در هسته ی بذر
سبز خواهم شد
و دوباره
رستن را خواهم سرود
و باز
خستگی ام را
به باد خواهم سپرد

عاکف-م

/ 0 نظر / 5 بازدید